انواع ترياك  

1- ترياك خام(شیره خام تریاک یا تریاک شیر),  شيره سفید رنگی که از تیغ زدن گرزهاي خشخاش به دست  می اید خودبخود ودر مجاورت هوا  اکسید شده و به رنگ زرد مایل به قهوه ای در می اید و درواقع فرم دستکاری نشده تریاک است. 

2- ترياك ترياك خام  را با يك رشته عمليات مخصوص معروف به تیاری(جوشاندن ،حرارت ،مالش و...)  به ماده ای قهوه ای مایل به سیاه با بافت نرم وشل( که بعضا در اثر خشک شدن سفت وشکننده می شود)تبدیل می کنند که در واقع همان فرم شناخته شده ومعمول تریاک بوده وبعضا تریاک پرورده یا عمل شده هم به آن گفته می شودوعمدتابه طریق تدخینی (باوافور یا باسیخ وسنجاق  ویاقلقلی )استفاده می شودوالبته مصرف خوراکی ودر موارد نادری تزریقی ان هم وجود دارد.ستعمال غير طبي تهيه مي شود.  

    

    

3.سوخته تریاک:فرم دیگری از تریاک است   که از جمع آوری باقیمانده تریاک که در نتیجه سوختن در حین کشیدن آن توسط وافور در   محفظه سفالین وافور (اصطلاحاحقه وافور)باقیمانده است، بدست می آیدوبه رنگ قهوه ای تیره یا سیاه و به شکل کاملا براق مثل تکه های قیردیده می شود و به صورت بلع(حب کردن) یا نوشیدنی (آب سوخته)مصرف می شود. عمدتا گفته می شود مقدار مورفین و سایر آلکالوئیدها   در این نوع تریاک بیشتر از خود تریاک است ولی با توجه به نحوه تهیه این موضوع درست به نظر نمی رسد.؟؟؟ 

4- شیره تریاک :سوخته تریاک رابا تریاک(معمولا 3 به 1)مخلو ط کرده ومی جوشانند واز صافی عبور داده ومجددا می جوشانند  تا قوامی سفت پیدا کند که به آن شیره تریاک می گویند و با وسیله ای به نام نگاری ودر حالت دراز کش استفاده می شودوالبته مصرف تدخینی با سیخ وسنجاق و مصرف خوراکی آن هم وجود دارد.قدرت تخدیر  این فرم بیشتر از سایر فرمها بوده ودر نتیجه وابستگی وعلایم مصرف شدید تری دارد. 

نکته 1:شیره در غالب تکه های سیاه رنگ وتیره می باشد و فرق ظاهری آن با سوخته این است که شیره سطحی صاف داشته ولی سطح سوخته خشن وزبر است. 

نکته2:در مصرف کنندگان فعلی بعضا به تریاکی که درآب حل شده واز صافی گذشته به غلط شیره تریاک می گویند ودر واقع تریاک صاف شده ودارای ناخالصی کمتر می باشد. 

5. ترياك پزشكي, ترياكي كه مقدار آن (دوز) مشخص بوده و براي مصارف درماني و پزشكي كاربرد دارد. و در صنايع داروسازي هر كشوري آن را بصورت گرد يا دانه هاي ريز درآورده و يا با محلول های خاص (مثل تنتور اپیوم) ترکیب کرده و مورد مصرف قرار مي دهند. 

6.؟؟تفاله تریاک :بخش نامحلول ناشی از صاف کردن شیره را میگویند که فاقد مرفین بوده و به شکل پودر قهوه ای رنگ بوده  ودراصل باید دور ریخته شود ولی  

معمولا به صورت ناخالصی به سایر ترکیبات اضافه می شود.

 

ترکیبات تریاک:  

در ترياك حدود 25 نوع آلكالوئيد وجوددارند كه 6 نوع آن بيشتر از بقيه در ترياك يافت مي شوند كه عبارتند از : مورفين (3 تا 23درصد), كدئين (5/0درصد), پاپاورين (1/0درصد), نارسئين(1/0درصد), ناركوتين (7درصد), تبائين (3/0درصد). 

هرچه مقدار مورفين موجود در ترياكي بيشتر باشد مي گويند آن ترياك داراي مرغوبيت بيشتري است. مقدار مورفين در ترياكهاي بازرگاني 6 تا 14 درصد مي باشد.  

علائم مصرف ترياك  

مهمترين علائم مصرف ترياك و مشتقات آن عبارتند از : 1- خواب آلودگي با حضور ذهن, 2- تسكين درد, 3- انبساط خاطر و آرامش, 4- احساس گنگ و مبهم به زمان و مكان, 5- بخواب رفتن با آرامش و تخيلات مطبوع, 6- سستي  و ضعف حركات فعاله و 7- كاهش اميال جنسي. 

 

اثرات دلپذير و آرامش بخش مواد مخدر بسته به مصرف دارو و تحمل شخص بمدت چهار تا شش ساعت ادامه مي يابد و پس از آن مرحله خماري فرا مي رسد كه بصورت خميازه و آبريزش از بيني, بيقراري, بي اشتهائي, افسردگي, تهوع و استفراغ مي باشد.  

بعد از كشيدن به اصطلاح چند "بست" ترياك, توجه فرد بر روي خودش متمركز شده و گرايش شديدي به آرامش پيدا مي كند. درحقيقت اعصابش آرام و اراده اش سست شده و در تفكر و خيال فرو مي رود و از معاشرت با ديگران تا حدودي پرهيز مي كند و از وزن و زمان و فضا آزاد مي شود. و دگرگوني در جهت يابي زماني- فضائي در وي ايجاد مي شود. مصرف ترياك سبب مي شود تا گذشته وآينده فرد با هم مخلوط شده و مجموعه "حال" را برايش ايجاد نمايد و از زمان آزاد گردد.  

 شخص معتاد به ترياك در خيال واهي خود پس از استعمال ترياك احساس مي كند كه داراي روشن بيني زياد و قدرت فهم و قضاوت هوشيارانه و بينش و ادراك اصيل از دنياي اطرافش مي باشد و از اين كه بدون هيچ سعي و كوششي داراي اين حالت در تفكر و تصور گرديده ابتدا تعجب مي كند. ولي رفته رفته در حالت كيف فرورفته و احساس خوشي و خوشبختي به وي دست مي دهد و درنتيجه نسبت به محيط اطراف خود بيگانه و بي تفاوت مي گردد.  

با توجه به مطالب ذكرشده, فرد معتاد به ترياك به سهولت مي تواند, ساعات شبانه روز را با بي خوابي و روياهاي رضايتبخش ادامه دهد. و بتدريج در وي وابستگي و بندگي ايجاد شود و در فواصل بست يا پيپ ها اين فرد انرژي خود را از دست داده و اندوهگين و بي حوصله مي شود و حالت يكنواختي در صدا و كندي در حركاتش نمايان مي شود.  

لاغري و ضعف عمومي در معتادان به ترياك رفته رفته شديدتر مي شود و ضايعات فيزيكي و رواني و اجتماعي فرد بتدريج زيادتر شده و موجب زوال و نابودي فرد مي شود. يعني با گذشت زمان تحمل فرد به مقدار مصرف ترياك بيشتر مي شود و فواصل آن نيز كمتر شده و گروهي نيز در پايان به هروئين روي مي آورند. از نظر اجتماعي, اگرچه معتادان سنتي به ترياك در هر نقطه كشور همچنان به فعاليت خود اجباراً ادامه مي دهند ولي از هم پاشيدگي خانواده در اغلب موارد نتيجه اوليه اين نوع اعتياد محسوب مي شود. مصرف مزمن داروهاي مخدر توسط مادر در حين حاملگي كه شامل ترياك و مشتقات آن و آمفتامين ها و باربيتوراتها مي باشند براي جنين مضر است و سبب ديسترس داخل رحمي و كم وزني نوزاد و گاهاً مرگ جنين و نوزاد مي شود و در مواردي كه مادر حامله معتاد تمايل و سعي در ترك اعتياد را دارد بايستي سقط زودرس را انجام داد.   

  

علایم مسمومیت و مصرف بيش از اندازه ( Overdose  ) مخدر ها (تریاک و...) 

مسمومیت ومصرف بيش از حد، با علایمی مثل سرگیجه ،تهوع واستفراغ شروع شده  و فرد کم کم دچار خواب الودگی می شود؛فرد دارای مسمومیت آگاهیش نسبت به زمان ومکان کم می شود ومردمکهای چشمش به صورت کاملا کوچک (مردمک ته سنجاقی)در می آیدو در مسمومیت شدیدامکان دارد کاهش هوشیاری تاحد کما هم پیش رودو به خاطر اختلال درسيستم تنفسي، تنفس به كندي و آهستگي صورت گرفته و در نهايت باقطع کامل تنفس فرد فوت کند  .

 

مرفین 

سال 1804 م. اولين الكالوئيد ترياك – كه شناخته شد – مورفين(morphine  ) نامگذاري كردند كه از كلمه مورفئوس (Morpheuse  )خداي روياي يونان باستان مشتق شده بود . از سال 1850م. كه سرنگهاي تزريقي زير جلدي به بازار آمد ، استفاده از آن گسترش بيشتري پيدا كرد.مورفین از ترياک استخراج میشود و یا مستقیما از ساقه خشخاش بدست مي آيد و به صورت پودري کريستالي به رنگ قهوه اي روشن و يا سفيد مي باشد. 

مورفين به اشكال قرص، كپسول، پودر يا محلول عرضه مي شود و از طريق خوراكي، كشيدن از راه مجاري تنفسي و تزريق زير پوستي و داخل سياهرگي مورد استفاده قرار مي گيرد.شروع مصرف ‹‹ مورفين ›› را متخصصان به ‹‹ ماه عسل ›› تعبير مي كنند. زيرا ‹‹ مورفين ›› تمام احساسها را تغيير مي دهد، و به تجربه هاي اداركي، خلقي و حسي و اساساً ارتباطات شخص با دنياي خارج، ظاهر دلنشيني مي بخشد. اين لذت در ابتدا در مورد احساسات داخلي نامشخص، بسيار شديد است. 

كاركرد ذهني در سطوح بالا مانند قدرت استدلال نه تنها دچار اشكال نمي گردد، بلكه عملكرد آن با شور و هيجان زياد توأم است. البته پس از مدتي مصرف، عادت پديدار مي گردد و شخص به ناچار مقدار مصرفي خود را افزايش مي دهد. 

اضطراب كه خود جزئي از درد و رنج وابسته به كمبود احتمالي در اعتياد است، سبب مي شود كه شخص علاوه بر افزايش مقدار مصرفي خود، فواصل مصرف را كاهش داده و به اين شكل از بروز علائم كمبود و اضطراب احتمالي جلوگيري نمايد. 

البته افرادي هستند كه مصرف روزانه خود را بدون افزايش قابل ملاحظه ادامه مي دهند، و زندگي خود را براساس ريتم سرنگ ها قرار داده و به كار و زندگي معمولي خود مشغول مي باشند. اما افراد ديگر قادر به تداوم كار و فعاليت نبوده و دائماً درپي بالا بردن مقدار مصرفي و پر كردن سرنگ هاي بعدي هستند. 

اختلاف مورد اشاره مربوط به سازمان رواني – شخصيتي فرد و قدرت او در كنترل تمايلات و ارضا آن است. اما در اكثر موارد، اعتياد به مشتقات ‹‹ ترياك ›› به طور عام و به ‹‹ مورفين ›› به طور خاص، موجب زوال سريع فيزيكي ، رواني و اجتماعي مي گردد، و افرادي كه قدرت ذهني خود را حفظ كرده اند، رنج فراوان مي كشند. زيرا ديگر از ماه عسل خبري نيست، بلكه فقط لحظات پر اضطراب و سختي وجود دارد كه شخص به پركردن سرنگ فرداي خود مي انديشد. 

مرفين به صورت امروزي براي از بين بردن درد از قرن 19 م. سابقه دارد و از حيث طبقه بندي فارماكولوژي، تضعيف كننده سيستم مركزي اعصاب مي باشد. 

     

  

   

  

  

    

  ترامادول 

ترامادول یک داروی ضد درد مخدرصناعی است. که با نام های مختلفی از جمله  بایومادول در داروخانه ها عرضه می شود.  

 از ترامادول برای تسکین درد های متوسط تا شدید استفاده می شود. با اینکه تاکنون مکانیسم اثر ترامادول دقیقا مشخص نشده است ولی این دارو مانند مورفین عمل می کند. ترامادول مانند مورفین در مغز به گیرنده های اپیوئیدی متصل شده، باعث ایجاد تسکین می گردد.  

 این دارو بصورت آمپول، قرص یا کپسول های 50 و 100 میلیگرمی در بازار دارویی کشور وجود دارد و در داروخانه ها عرضه می شود. بالاترین دوز روزانه آن 400 میلیگرم است. خوردنش با غذا یا بدون غذا تاثیری در میزان جذب آن ندارد.

عوارض جانبی آن عبارتند از:  تهوع، یبوست، سردرد، خواب آلودگی، خارش، اسهال، خشکی دهان، بثورات جلدی، اختلالات بینایی، سرگیجه واقعی، تشنج(معمولا در دوز های بالا)

 از جمله علایم ترک ترامادول عبارتند از: عصبانیت، تعریق  ،بی خوابی، تهوع، اسهال، لرزش اندام ها و توهم

 

هرویین

هروئين با عمل تقطير از مرفين استخراج مي‌شود. هروئين پودر كريستالي سفيد رنگي است كه در سال 1874 توسط دانشمند انگليسي در بيمارستان سنت مري كشف شد. او اين ماده را تترااستيل مرفين خواند تا اينكه در حدود سال 1890 دانشمند آلماني بنام درسر و چند دانشمند ديگر مطالعات بيشتري روي آن انجام دادند و دريافتند كه هرویین مشتق دي استيله  مرفین است و آن را براي معالجه اشخاص مبتلا به سل و ساير بيماريهاي جهاز تنفسي و همچنين براي ترك اعتياد به مرفين پيشنهاد و عمل كردند.

كارخانه باير آلمان دست به تهيه تجارتي آن زد و به آن نام هروئين داد شايد باير كلمه هروئين را از كلمه ای كه در زبان آلماني به معني‌ قهرمان وعامل بسيار قوي وموثر كه مقدار كم آن اثر زياد دارد، اقتباس كرده است. از طرفي شايد چون مصرف هروئين مي‌تواند اثر اعتياد مرفين را از بين ببرد (چون يك مخدر قوي‌تر مي‌تواند اثرارت فيزيولوژيكي داروي مخدر قبلي را از بين ببرد و خود جانشين آن بشود)در ضمن چون پس از مصرف هروئين البته فقط در شروع و اوايل مصرف آن اعمال رواني و جسماني به شدت تقويت مي‌شود و شخص مي‌تواند كار چند روزه را در يك روز تمام كند به اين ماده نام هروئین دادند. 

 

 هروئين اعتياد شديد فيزيكي را در كمتر از 21 روز در 97 درصد اشخاصي كه آن را مورد مصرف قرار داده بودند، به وجود آورد. هروئين ماده مخدري قوي است، كه همراه کراک آخرين پله نردبان اعتياد را در مصرف مواد مخدر به خود اختصاص داده است و شخص را به سفري مي برد كه كمتر كسي از آن به سلامت بازگشته است!

فردي كه پس از سير در مصرف انواع مواد مخدر به هروئين روي مي‌آورد. ابتدا آن را استنشاق مي‌كند، اما كمي بعد جهت تأثير فوري و افزايش دادن اثر آن، به سرنگ روي مي‌آورد و در رگ تزريق مي‌كند.

هروئين تزريق شده احساس لذت عمومي و سريع و شديد را توليد مي‌كند. متخصصان اين حالت را شبيه اوج در جماع توصيف نموده ولي در اصطلاح، معتادان آنرا فلش (Flash) يعني چيزي شديد و آني همانند نور فلش دوربين عكاسي مي‌نامند.

فلش عكس‌العملي است ناگهاني، زنده و عميق كه ارگانيسم نسبت به ورود ماده نشان مي‌دهد. اين حالت كه حداكثر در حدود 10 ثانيه طول مي‌كشد براي معتاد هميشه عالي است. هروئين كه قدرت خواب‌آوري كمتري دارد، توليد برانگيختگي‌هاي شديد و خشني مي‌كند، ليكن سهولت تفكر و تصور ترياك را توليد نمي‌نمايد،شايد به همين علت است که مصرف اين ماده بيشتر در بين مردها متداول است. بررسي‌هاي آماري نشان مي‌دهد كه در برابر هر 5 مرد معتاد فقط يك زن معتاد وجود دارد.

هروئين از مورفين مستبدتر است و كمبود آن زودتر احساس مي شود. به طوريكه معتاد را مجبور مي‌سازد در فواصل زماني مشخص ( 3 تا 5 ساعت براي هروئين و 8 تا 12 ساعت براي ترياك) از اين ماده استفاده كند، تا اضطراب غيرقابل تحمل ناشي از كمبود را از بين ببرد.

مضافا اينكه پس از مدتي، مصرف هروئين به جز رفع احتياج، اثر ديگري ندارد و مكانيسم وابستگي، ريتم تزريق و مقدار مصرف را رفته رفته افزايش مي‌دهد و زوال و نابودي فرد را سرعت مي‌بخشد.
اعتياد به هروئين بندگي مطلق است و معتاد فقط براي هروئين و توسط آن زنده است. شخص معتاد به علت آگاهي از اعتياد خود رنج فراوان مي‌برد، اما ظاهرا كاري از دستش بر نمي‌آيد.

بايد دانست هروئين برخلاف الكل كه بعضي از رفتارهاي سركوب شده را آزاد مي‌سازد، تعدادي از رفتارهاي پايه، مانند رفتارهاي جنسي، خشونتي و تهاجمي و حتي رفتارهاي رفع گرسنگي را سركوب كرده و از قدرت اصلي آن مي‌كاهد. ايجاد حالت كرخي در معتاد باعث مي گردد كه فشار مختلف و دردهاي جسماني خصوصا دلواپسي و اضطراب وي بهبود يابد.

وابستگي فيزيكي بسيار شديد است، معتاد مي‌بايست حداقل هر 8 تا 12 ساعت يكبار از اين ماده مصرف كند تا از بروز علائم كمبود جلوگيري نمايد.

تجربيات حاصله نشان مي‌دهد كه مصرف روزانه 60 ميلي‌گرم هروئين مي‌تواند در مدت دو هفته فرد را كاملا معتاد سازد. زيرا در اين مدت ارگانيسم بدن خود را با ماده مخدر وفق داده و با آن سازگار مي‌گردد، و وقتي شخص از نظر فيزيكي كاملا معتاد شد، كمبود مصرف يا عدم دستيابي باعث بروز علائمي ‌مي‌شود. تقريبا 12 ساعت بعد از آخرين مصرف، معتاد خود را بدحال حس مي‌كند، احساس ضعفي به او دست داده و خميازه مي‌كشد، مي‌لرزد و عرق مي‌كند، از بيني و چشمهايش ترشحات زيادي خارج مي‌شود. اين علائم توام با حالت آشفتگي به مدت چند ساعت ادامه يافته و پس از آن معتاد به خوبي ناآرام فرو مي‌رود. در موقع بيداري يعني 18 تا 24 ساعت بعد از آخرين تزريق فرد معتاد وارد عمق جهنم زندگيش مي‌شود. خميازه ها آنچنان شديد مي گردد كه مي‌توانند فكهايش را از هم جدا سازند. ترشحات بيني همچنان ادامه مي‌يابد، موهاي بدن سيخ مي‌شود و انقباضات شديدي در معده و روده‌ها پديد مي‌آيد، كه باعث ايجاد اسهال و استفراغ شديد مي‌شود.
حدود 36 ساعت بعد از آخرين تزريق، معتاد خود را با پتوهاي متعدد مي‌پوشاند. زيرا بدنش به شدت مي‌لرزد و پاهايش بي‌اختياد دچار لرزشهاي شديدي مي گردد. به طوري كه قادر به خوابيدن نيست، بلند مي‌شود، راه مي‌رود، روي زمين دراز مي‌كشد و فرياد مي‌زند.

ريزش ترشحات از بيني همچنان ادامه مي‌يابد و سرعت و ميزان آن باور نكردني است، زيرا فقط تعريق او باعث خيس شدن دائم لباسها و رختخوابش مي‌شود.

در اين مرحله ضعف جسماني به حدي است كه فرد قادر به بلند كردن سر از روي بالش نمي‌باشد و گاهي متخصصان از بيم جان بيمار به هراس مي‌افتد و مقداري هروئين به وي تزريق مي‌كنند. تزريق مقدار كمي هروئين تقريبا تمام علائم را به سرعت از بين مي‌برد.

هاريس ايزبل در اين مورد مي‌نويسد "منظره شگفت انگيزي است، زيرا شخصي كه به شدت مريض است، نيم ساعت پس از تزريق به صورت آدمي سالم، خنده رو، خوشحال و مرتب در مي‌آيد."
البته اگر تزريق انجام نگيرد تمام علائم فوق پس از 6 تا 7 روز از بين مي‌رود، زيرا بدن پس از اين مدت دوباره قابليت عدم نياز به هروئين را باز مي‌يابد. 

نحوه مصرف هرویین

هروئین به سه صورت کشیدنی (دود کردن بر روی فویل)، اسنیف(استفاده از طریق بینی) و 

 تزریقی استفاده می شود. یکی از قویترین مواد مخدر موجود   است که ترک آن مخصوصا در فرم 

 تزریقی مشکل   است.

 

***              ***

کراک(کراک هرویین )

کراک فرم تغلیظ شده هرویین می باشد که غلظت مورفین آن 60 الی 90 درصد می باشدو

 ظاهرا مختص کشور ما است؟؟؟. کراکبه صورت کلوخ های نخودی رنگ به بازار عرضه می

شود. ظاهر آن شباهت زیادی به تکه   های کشک دارد. می توان گفت که در حال حاضر قوی

 ترین ماده مخدر در دنیاست بطوریکه بایکبار مصرف   آن احتمال اعتیاد  وجود دارد(فراموش نشود

 که کراک در سایر کشور ها فرمی از کوکایین است که  کاملا متفاوت است) 

نحوه مصرف :کراک به دوصورت کشیدنی(دود کردن)وتزریقی  استفاده می شود. برای دود

 کردن آن از دو عدد سنجاق و فندک و یک لوله معمولا   کاغذی استفاده می کنند. در حین

 سوختن بو ندارد و به علت قدرت مخدری و سهولت   استفاده، مصرف آن به شدت در حال

 گسترش است. با سرعت بیش از حد انتظار فرد را از پا   در می آورد  .

همان عوارض ذکر شده در مورد هرویین با شدت بیشتر در کراک وجود دارد.

 

نورجیزک وتمجیزک

تعریف :
این ماده در اصل ودر گذشته  فرم تزریقی بوپره نورفین (نوعی مخدر ) می باشد که بیشتر به نام تجاری موارد پاکستانی آن اطلاق می شد ولی در حال حاضر در ترکیباتی که به صورت خیابانی به عنوان تمجیزک استفاده می شود اثری از بوپره نورفین وجود نداردواکنون بصورت مایعی زرد یا نارنجی رنگ   در ویالهایی بدون آرم و نوشته عرضه می شود. از ترکیبات این ماده  اطلاعات مستندی در دسترس نیست ولی بر اساس تجربیات واطلاعات پزشکان می توان گفت در حال حاضرکورتن و یک مخدر مانند هروئین از ترکیبات اصلی این ماده است و امکان وجود مواد محرک در آن منتفی نیست.

نحوه مصرف: نورجیزک بصورت تزریقی مصرف می شود.